Yaxin qohumlarımızdan biri həmişə xəbərlər proqramlarını diqqətlə izləməyə çalışırdı. Demək olar ki, heç vaxt bu fürsətləri əlindən qaçırmazdı. Onun bu hərəkəti ilk baxışda müsbət hal kimi dəyərləndirilə bilər. Çünki, bu vətandaş, yaşadığı və onu əhatə edən başqa ölkələrin taleyinə biganə qalmır və bütn bunlar haqqında məlumat toplamağa çalışır və özünü də bu dairə əhatəsində olanlardan biri hesab edir. Lakin, yaxın qohumum xəbərləri qeyd etdiyim prinsip əsasında izləmirdi. Onun bir hədəfi vardı:Sabahı gün izlədiyi bu xəbərləri öz dostlarına danışıb özünü zəmanədən agah, savadlı, dönyagörüşlü bir şəxs kimi tanıtdırsın.
Qeyd etdiyim bu hal yalnız mənim qohum ilə əlaqəli deyil. Cəmiyyətimizdə belə adamlar kifayət qədərdir. Belə şəxslərlə hər bir sahdə rahatlıqla rastlaşmaq mümkündür. Belələri heç bir ulvi hədəf daşımadan, müəyyən sahələrdə özlərni gözə soxuşdurmağa çalışır, lakin özünün məqəddəs vəzifə və məsuliyyətindən xəbərsiz qalırlar. Məsələn, bir dinxadimi öyrəndiyi dini bilgiləri özünün və cəmiyyətinin kamal və səadətə qovuşması naminə yox, yalnız özünəoxşar şəxslərlə heç bir səmərəsi olmayan kəskin müzakirələrdə sərf edir. Hədəf də rəqib gözü ilə baxdığı qarşı tərəfi məglub etmək və özünü savadlı birisi kimi tanıtdırmaqdır. Yazının bu yerində könlümdən bir anlıq yeniyetməlik çağlarımıza qayıtmaq istəyi keçir. O zamanlarda və hətta o çağdan qabakı dönəmlərdə qəlbimizdə müxtəlif arzular vardı. Kimisi həkim, kimisi rejisor, kimisi fizikaçı və s. olmaq niyyətində bulunmuşdu. Hədəf isə yalnız insanlara xidmət etmək arzusu idi. İndisə zaman ötüb, zəhmət çəkib, dərs oxuyub arzularımızı çin etmişik. Amma təəssüflər olsun ki, bütün potensiyalarımızı keçici həvəslər uğrunda məhv edib özümüzü və cəmiyyətimizi ali hədəflərə qovuşdurmaq sevgisindən vaz keçmişik? Bu məsələyə ayri prizmadan da yanaşmaq olar. Aaramızda çox böyük fitri-istidada malik olan şəxslər var. Lakin, onlar bu istidadı daha da inkişaf etdirib, öz sahələrində yeni-yeni uğurlar əldə edərək həm öz vətəninin adını ucaltmaq, soydaşlarına daha da keyfiyyətli xidmət göstərmək əvəzinə öz sahəsində hansısa ticari əlaqələrə qoşularaq talantını məhv edirlər. Çox primitiv və bizə doğma olan bir misal çəkmək istərdim. Hansısa bir gənc zəhmət çəkib ticarətə qatlaşır və tədriclə bu sahədə yaxşı imkanlara sahib olur. O, gəlir çoxaldığca özünün iş dairəsini genişləndimək, iqtisad aləmində daha da böyük uğurlar əldə etmək haqqında düşünmək və bu addımı ilə ölkəsinin rifahını yaxılaşdırmaq, onun diasporasına dayağ olmaq əvəzinə özünə son model maşın alıb oyan-buyana şütümək, çox möhtəşəm villalar tikmək və yaxud hansısa avropalı müğnnini öz ad gününə gətirib milyonlarla dolları onlara xərcləmək fikrinə düşür Məni maraqlandıran sual isə bdur, insanları yanılış səmtlərə yönəldən səbəblər nədir? Biz niyə böyük zirvələri fəth etmək sevgisini dağətəyi həvəslərlə əvəz edirik? Aldığımız tərbiyə, düşdüyümüz mühitmidir bütün bunlara təsir bağışlayan? Yaxud da tam başqa bir şeylər?







